Beweiding en Bovaer hoeven geen tegenstelling te zijn: oplossing is in zicht

Het goede nieuws is dat onderzoek van ILVO aantoont dat stikstof- én methaanemissies tegelijk kunnen dalen, ook zonder permanente toegang tot het voederadditief 3-NOP (Bovaer). Het Wetenschappelijk Comité WeComV boog zich al over dit onderzoek en formuleerde een concreet advies: de verplichting van permanente toegang tot Bovaer kan vervallen wanneer melkvee maximaal 6 uur per dag weidt, op voorwaarde dat tijdens de staluren een hogere dosis wordt toegediend om de gemiste opname te compenseren. In dat scenario bedraagt de methaanreductie 24,7 procent, iets lager dan de huidige norm van 26 procent maar nog steeds substantieel.

Minister Brouns liet weten dat zijn diensten en de sector met dit advies aan de slag gaan om tot een pragmatische toepassing te komen. Hoe sneller hoe beter, zo gaf hij zelf aan.

Wat me daarnaast verheugde in het antwoord van de minister, is zijn openheid voor een bredere benadering. Reducties hoeven voor hem niet uitsluitend via dure staltechnieken te komen. Ook managementmaatregelen en systeeminnovaties die een holistische aanpak kennen, verdienen een plaats in het reductieverhaal. De vraag is dan welke reductiepercentages aan dergelijke bedrijfsvoeringen kunnen worden toegekend, en hoe die erkend kunnen worden in de vergunningverlening.

"Ik ben bijzonder verheugd om te horen dat we niet alleen op dure technieken moeten inzetten, maar dat we ook moeten durven te kijken naar een meer holistische en systemische benadering. Ik kijk uit naar volgende stappen zodat ook systemische reducties erkend kunnen worden in de vergunningverlening."

Dat debat wil ik graag in de commissie verder voeren. De melkveehouder die vandaag zowel weidt als methaan reduceert, verdient een regelgevend kader dat hem daarin ondersteunt in plaats van tegenwerkt.

Lees het volledige artikel op VILT.be